اگر بیایی سفره دل را برایت می گشایم و تو را به ضیافت رویاهامان می بریم.

آنجا که لبریز از آرزوهای بر باد رفته است.

ای قاصد باران! من سالهاست پیغام اشتیاق خویش را بر بال نسیم به تو می رسانم و

در خیال سبز خود دشت شقایق های سرخ را ترسیم می کنم که از بارش مهر تو روییده اند.

بیا که هیچ مرثیه ای توان بیان اندوه مرا ندارد.